Νικήθηκε από τον καρκίνο σε ηλικία μόλις 20 ετών ο Χρήστος Κρημνιανιώτης

Βουβός ο πόνος για την ακαδημαϊκή κοινότητα του ΤΕΦΑΑ του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης που μέσα σε τρεις μήνες αποχαιρετά έναν ακόμη φοιτητή, τον Χρήστο Κρημνιανιώτη με καταγωγή από τον Πολύγυρο Χαλκιδικής, ο οποίος έχασε τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία μόλις 20 ετών.

Την θλιβερή είδηση γνωστοποίησε η κοσμήτορας της Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Κομοτηνής Ελένη Δούδα, ενώ σε ανακοίνωση αναφέρεται ότι η Κοσμήτορας, το διδακτικό και διοικητικό προσωπικό καθώς και ο Σύλλογος Φοιτητών «Σπύρος Λούης» συγκλονισμένοι «εκφράζουν τη βαθιά τους θλίψη και απευθύνουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια στην οικογένεια του φοιτητή Χρήστου Κρημνιανιώτη για τον αδόκητο χαμό του».

Μάλιστα η κοσμήτορας απηύθυνε και ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα για την απώλεια του νεαρού φοιτητή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης: 

«Είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθεί και να ερμηνεύσει η ανθρώπινη λογική αυτό που συμβαίνει. Ακόμη ένας φοιτητής μας, ακόμη ένας νεαρός αθλητής ποδοσφαίρου, γεμάτος ζωντάνια, όνειρα για τη ζωή, σχέδια για το μέλλον, μας αποχαιρέτησε τόσο βιαστικά, νικημένος από τον καρκίνο…

Η είδηση για τον αδόκητο χαμό του Χρήστου ταξίδεψε γρήγορα μέσα στο καλοκαίρι και πάγωσε το βλέμμα και την ψυχή όλων μας… και αυτή τη φορά, πάλι ήταν άνισος ο αγώνας.

Ο Χρηστός έφυγε μόλις 20 χρονών, χωρίς να προλάβει να γευτεί τα ανέμελα φοιτητικά του χρόνια… να γευτεί την ομορφιά της νιότης του… να ζήσει τη ζωή του, έτσι όπως την ονειρευόταν… στον σύντομο κομβόι της ζωής του.

Όμως πρόλαβε να νιώσει τον πόνο και την αβεβαιότητα της επόμενης μέρας, που σκορπίζει στο διάβα της η επάρατη νόσος, η οποία δεν διακρίνει, δεν αναγνωρίζει, δεν αποδέχεται τους πολύχρωμους άνθους της νιότης… αλλά τους κόβει με μανία χωρίς δεύτερη σκέψη, αδιαφορώντας για τα δάκρυα, τη θλίψη στο βλέμμα, τον πόνο στην καρδιά, αυτών που μένουν πίσω… ανέφικτα συναισθήματα, βουβές λέξεις, αδυναμίες να περιγράφουν αυτές τις δύσκολες στιγμές για τους δικούς του ανθρώπους, την οικογένειά του, τους φίλους του.
Τους δασκάλους του, το ευρύτερο κοινωνικό του περιβάλλον.
Χρήστο  καλό σου ταξίδι… θα σε θυμόμαστε παντοτινά… Kαλό Παράδεισο να έχεις».

thrakisports.gr