Ξεσπά η κόρη του πρώτου Κυκλαδίτη που πέθανε από κορονοϊό!

Ο εξευτελισμός κάποιου σε δημόσιο επίπεδο δεν είναι φυσικά σημείο των καιρών μας, καθώς η τακτική και παλιά είναι και πολυχρησιμοποιημένη.

Είναι όμως που τώρα, με την ευκολία που παρέχει το Διαδίκτυο η διαπόμπευση έχει αγγίξει πρωτόγνωρα επίπεδα, πηγαίνοντας το πράγμα στην επόμενη πίστα του εξευτελισμού.

Οι ντροπιαστικές αναφορές γίνονται αυτομάτως viral καθώς η ψυχολογία της μάζας και η ανωνυμία που παρέχει το ηλεκτρονικό μας ίχνος διευκολύνουν τέτοιες ενέργειες, παρά το γεγονός ότι σπανίως σκεφτόμαστε τον αντίκτυπο που θα έχει κάτι τέτοιο.

Πόσο μάλιστα όταν μιλάμε για ένα θανατηφόρο Ιο. Πραγματικά, υπάρχουν στιγμές, που ντρέπομαι για το επάγγελμα μου. Όταν βλέπω τέτοια διαπόμπευση ανθρώπων και τι ανθρώπων; Πονεμένων που έχουν αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις και απέναντι τους, αντί να αισθάνονται μόνο τη στήριξη του κόσμου σε αυτές τις δύσκολές στιγμές, κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι δημοσιογράφοι και μάλιστα δηλώνουν και διδάκτορες επικοινωνιολογίας, τους οδηγούν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Αλήθεια, τι απανθρωπιά; Τι κακεντρέχεια;

Πότε θα επέμβει επιτέλους κάποιος να τους απομονώσει; Τι περιμένουν; Ολόκληρο νησί όλα αυτά τα χρόνια, δεν ακούω τίποτα παρά μόνο για το άθλιο τοπικό σαιτ… για να μην αναφέρω άλλα και αποκτήσει αξία.

Διαβάστε το δικαιολογημένο σχόλιο και το ξέσπασμα της κόρης του πρώτου αδικοχαμένου Ανδριώτη οποίος έφυγε απο τη ζωή παλεύοντας με το Θανατηφόρο Ιό. Σημειώνεται ότι λίγες ημέρες πιο πριν είχε χάσει και την αγαπημένη του σύζυγο (όχι απο κορονοιό) .

Ένας πολύ θλιβερός κύκλος για την οικογένειά μας και με τραγικές συγκυρίες έκλεισε χθες στο κοιμητήριο του χωριού μας. Ύστερα από την αναπάντεχη απώλεια της μητέρας μου, ακολούθησε αμέσως και η απώλεια του πατέρα μου, με πολύ οδυνηρό τρόπο για την οικογένειά μας.

Αυτή την δυσάρεστη στιγμή και στο αναπάντεχο δράμα που ζήσαμε με την αγωνία και την στενοχώρια που βιώσαμε, θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους εκείνους τους ανθρώπους που μας βοήθησαν και μας στήριξαν σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.

– ιδιαίτερα τους δύο ιδιώτες γιατρούς του νησιού μας και εκείνους του κέντρου υγείας που ήταν συνεχώς σε επικοινωνία μαζί μας, δίνοντας οδηγίες για την εξέλιξη της υγείας μας,

-το φαρμακείο που συνεργάστηκα

-τα κορίτσια από το Βοήθεια στο Σπίτι,

-τους υπαλλήλους του κλιμακίου του ΕΟΔΥ της Άνδρου που παρά τις δυσκολίες να κάνουμε αρχικά το τεστ, τελικά μας το έκαναν, ύστερα από επιμονή ενός γιατρού. Φαντάζομαι καταλαβαίνετε τι θα είχε συμβεί εάν δεν το είχαμε κάνει…!!!!!

-τους φίλους και συγγενείς που μας συμπαραστάθηκαν και μας στήριξαν με τη βοήθεια τους.

-Το σούπερ μάρκετ το οποίο έφερνε μέχρι την είσοδο του σπιτιού τρόφιμα ώστε να τα παραλάβω στη συνέχεια εγώ αφού είχαν αποχωρήσει.

-Τους γιατρούς απο το νοσοκομείο “Αττικόν” οι οποίοι έκαναν ότι μπορούσαν για να βοηθήσουν τον πατέρα μου να τα καταφέρει και φρόντιζαν να έχω πλήρη ενημέρωση συνέχεια για τη κατάσταση του. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να έχεις τον άνθρωπο σου σε τέτοια κατάσταση και να μην μπορείς να τον δεις και συγχρόνως να νοιώθεις ότι είναι μόνος του.

-Το γραφείο του Κου Μανδελένη Βασίλη που έκανε ότι μπορούσε σε συνεργασία με τον Ιατροδικαστη Κο Καλογρηά Νικόλαο επικοινωνώντας με το Υπουργείο Υγείας, τον ΕΟΔΥ και με τα Λιμεναρχεια Ραφήνας και Άνδρου, για να πραγματοποιηθεί η απαραίτητη ταρίχευση, ώστε να έρθει από την Αθήνα τηρώντας ΌΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΕΠΌΜΕΝΑ βάσει νομοθεσίας για την ασφαλή μεταφορά του.

Σαν οικογένεια δυστυχώς, βιώσαμε και την αδικία.

Νοιώθω μια βαθιά πικρία για γεγονότα που έγιναν αυτό το διάστημα!!!!!

Από τη πρώτη στιγμή που πήραμε το θετικό αποτέλεσμα το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να το ανακοινώσουμε σε όλους όσους είχαμε έρθει σε επαφή, για να πάρουν τα κατάλληλα μέτρα. Δεν το κρύψαμε Δεν είναι ντροπή να μολυνθείς ή να νοσείς. Ντροπή είναι να το κρύψεις ή να μη το ψάξεις, βάζοντας σε κίνδυνο τους συμπολίτες σου!!!! Αισθανθήκαμε σαν οικογένεια πολύ άσχημα, εξαιτίας της απαράδεκτης συμπεριφοράς από τοπικό σάιτ, που χρησιμοποίησε το πόνο μας για να παίξει με δημοσιεύματα και στη συνέχεια με σχόλια του τύπου, “γινόταν το αδιαχώρητο στη κηδεία” ή ότι “κόλλησαν κάποιοι”, με αποτέλεσμα ο τότε άρρωστος πατέρας μου να δέχεται τηλέφωνα, ταράζοντας την ψυχολογία του και την ήδη επιβαρυμένη υγεία του, σαν να έφταιγε εκείνος, που συνόδεψε απελπισμένος, την σύζυγό του και μητέρα μου με βαρύ εγκεφαλικό σε νοσοκομείο της Αθήνας και μολύνθηκε με κορονοιό.

Στο νοσοκομείο της Αθήνας που πήγαμε του είχαν κάνει τεστ και το αποτελέσμα το πήρε την ημέρα της κηδείας και ήταν ΑΡΝΗΤΙΚΟ.

Επίσης στην εξόδιο ακολουθία της μητέρας μου τηρήθηκαν αυστηρά όλα τα μέτρα, η Εκκλησία εσωτερικά ήταν ουσιαστικά άδεια και μόνο με τον απαιτούμενο αριθμό ατόμων, τηρώντας όπως είπα, όλα τα μέτρα προστασίας.

Δεν γινόταν το αδιαχώρητο που υποστήριζε ανεύθυνα το σάιτ και εξέθεσε ανεπανόρθωτα όλη την οικογένειά μου. Κάτι ακόμα που μας ενόχλησε πολύ ήταν, ότι αντί να ενημερωθώ πρώτα εγώ η ίδια για τα δεύτερα αποτελέσματα των εξετάσεων μας ενημερώθηκε πρώτο το σάιτ που προανέφερα.

Είναι κρίμα κάποιοι να χρησιμοποιούν τον ξένο πόνο για δικούς τους ποταπούς λόγους. Θέλω να πω σε όλους κανένας να μη ζήσει παρόμοιες καταστάσεις και να τονίσω ότι δεν είναι ντροπή να μολυνθείς, ντροπή είναι να το κρύψεις.

Πηγή: cyclades24