Γεννιτσαρίδη: «Δεν ήθελα να μείνω έξι μήνες άνεργη - Άλλο το επίπεδο των προπονήσεων εδώ»

Το γεγονός ότι η Volley League Γυναικών παρέμενε σε αναστολή δραστηριοτήτων (ομαδικών προπονήσεων και αγώνων), συν του ότι δεν υπήρχαν θετικά δείγματα για την επανέναρξή της, οδήγησε πολλές αθλήτριες της κατηγορίας να “μετακομίσουν” στο εξωτερικό. Μία από αυτές ήταν και η Μαρία Γεννιτσαρίδη.

Η εκ των αρχηγών του Α.Ο. Θήρας, αποχώρησε από τη Σαντορίνη και την ομάδα τις τελευταίες μέρες του 2020, με προορισμό τη γερμανική Bundesliga και την Τούρινγκεν (VfB Suhl LOTTO Thüringen).

Η νέα της ομάδα, την παρουσίασε μέσω της εκπομπής της «Wolf Pack TV», στο πιο πρόσφατο επεισόδιο, αποσπώντας μάλιστα μερικές δηλώσεις της για τη ζωή της μέχρι τώρα, την καριέρα της στο βόλεϊ, τους λόγους που έφυγε και την προσαρμογή της σε μία νέα πόλη και μία νέα ομάδα.

Η 26χρονη ακραία, αφού παρουσιάστηκε και εξήγησε πώς έφτασε να παίζει βόλεϊ επαγγελματικά , μίλησε αραιά για την καριέρα της στην ομάδα της Σαντορίνης, όπου έκανε δύο θητείες και κατέληξε, λέγοντας πως δεν ήθελε να μείνει «άνεργη» για τους επόμενους έξι μήνες στην Ελλάδα. 

Και αυτό ήταν που την οδήγησε στη μεγάλη απόφαση να αφήσει τόσο το νησί, όσο και τη χώρα για κάτι καλύτερο, που θα της επέτρεπε να κάνει αυτό που αγαπάει περισσότερο.

«Στα 18 μου, μετακόμισα στις Η.Π.Α. για να παίξω για την ομάδα του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, έμεινα εκεί 4 χρόνια και ήταν ένα πολύ έντονο πρωτάθλημα.

Μετά από 'κει, έπαιξα για την ομάδα της Σαντορίνης. Είναι μία επαγγελματική ομάδα στην Ελλάδα που βρίσκεται στην πρώτη κατηγορία. Αποφάσισα, όμως, αργότερα να μετακομίσω στην Αγγλία για να συνεχίσω τις σπουδές μου και να κάνω μεταπτυχιακό στην εγκληματολογία. 

Με τον γυρισμό μου, έπαιξα πάλι για τη Σαντορίνη, έμεινα ένα χρόνο και τώρα είμαι εδώ».

Ο λόγος της αποχώρησής της:

«Ο λόγος ήταν η "κατάρρευση" του πρωταθλήματος στην Ελλάδα, λόγω του κορονοϊού. Στην Ελλάδα, το πρωτάθλημα ξεκίνησε κανονικά, αλλά η κυβέρνηση το "έκοψε" στις αρχές του Νοεμβρίου. Έτσι, εγώ και οι υπόλοιπες αθλήτριες που αγωνιζόμασταν στην κατηγορία, μείναμε άνεργες και χωρίς καμία πιθανότητα να παίξουμε πάλι βόλεϊ. 

Μας έλεγαν συνέχεια να έχουμε υπομονή και να περιμένουμε, αλλά κάποιες από εμάς δεν μπορούσαν άλλο να περιμένουν. Οπότε, μου ήρθε η προσφορά από την ομάδα της Ζουλ και την αποδέχτηκα αμέσως. Δεν ήταν εύκολο να φύγω από την ομάδα μου, αλλά δεν ήθελα και να μείνω άνεργη για τους επόμενους έξι μήνες. Επομένως, θεωρώ πως πήρα τη σωστή απόφαση».

Η διαβίωσή της τον πρώτο καιρό στη Γερμανία:

«Το μόνο που έχω δει μέχρι τώρα στην πόλη είναι το διαμέρισμά μου και το χιόνι. Για την ακρίβεια, το διαμέρισμα έχει όμορφη θέα, οπότε κάθε πρωί παρακολουθώ τη θέα με το χιόνι, είναι ωραία. 

Ανυπομονώ να περπατήσω μέσα στην πόλη και να δω ό,τι υπάρχει. Μέχρι στιγμής, έχω μόνο καλές εντυπώσεις, δεν μπορώ να κρύψω το γεγονός πως έχει πολύ κρύο, αλλά έχω ζήσει και σε πιο κρύα μέρη, οπότε είμαι εντάξει».

Για τη μετάβαση από τον Α.Ο. Θήρας στην Τούρινγκεν:

«Η μετάβαση από την ομάδα μου στην Ελλάδα, σε αυτήν εδώ, είναι μέχρι ΄τώρα πολύ εύκολη, χάρη στους ανθρώπους της ομάδας. Ο προπονητής και οι συμπαίκτριές μου είναι εξαιρετικοί επαγγελματίες, με καλωσόρισαν με πολύ ωραίο τρόπο και μπορώ να πω, πως η ποιότητα στις προπονήσεις είναι σε άλλο επίπεδο από αυτά που έχω συνηθίσει.

Είναι πολύ καλό για μένα που βρίσκομαι εδώ και απολαμβάνω κάθε προπόνηση, γίνομαι καλύτερη. Έχω ακούσει επίσης, πως έχετε απίστευτους οπαδούς και με στεναχωρεί που δεν θα τους δω στους επερχόμενους αγώνες, αλλά ελπίζω ότι, μόλις τα κρούσματα κορονοϊού πέσουν, ίσως μπορέσω να δω τους οπαδούς να πανηγυρίζουν μαζί μας».