Η επιβίωση του ερασιτέχνη αθλητή δεν μας ενδιαφέρει;

Παρότι είναι αρκετά "ευαίσθητο" θέμα πήρα την απόφαση να καταθέσω την προσωπική - υποκειμενική μου άποψη σχετικά με το αν πρέπει η όχι να υπάρξει οριστική διακοπή στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα (Γ' Εθνική και τοπικό). 

Μία απόφαση που επηρεάζει χιλιάδες σωματεία και εκατοντάδες χιλιάδες αθλητές στην χώρα μας. 

Αθλητές οι οποίοι έπαιζαν ποδόσφαιρο ή μπάσκετ (ή οποιοδήποτε άλλο άθλημα) σε αυτό το επίπεδο για ατομική τους ευχαρίστηση αλλά και για ένα "χαρτζιλίκι" (στις περισσότερες περιπτώσεις) το οποίο τους ήταν χρήσιμο έτσι ώστε να "βουλώσουν" τις καθημερινές τρύπες στην επιβίωση τους, σε όσους τουλάχιστον εργαζόντουσαν.

Διότι υπάρχει και η άλλη πλευρά με πολλούς οι οποίοι ασχολούνται επαγγελματικά με τον χώρο του αθλητισμού σε ερασιτεχνικά σωματεία και αμοιβόντουσαν αποκλειστικά από αυτό!

Δεν γίνεται λοιπόν να στερήσει η πολιτεία τον μισθό αυτό από τον ερασιτέχνη αθλητή, χωρίς κάποια αποζημίωση. Όπως φυσικά και τα σωματεία χρειάζονται οικονιμική ενίσχυση μιας και δεν υπάρχουν από πουθενά έσοδα. 

Συν τοις άλλοις υπολογιζούμε και δεκάδες ίσως εκατοντάδες χιλιάδες διαιτητές, ακόμα και παρατηρητές των Ενώσεων.

Το ζητούμενο είναι η υγεία όλων μας και να προσπεράσουμε όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα και γρήγορα αυτή την περιπέτεια που ονομάζεται κορωνοϊός. Όλη η κατάσταση χρειάζεται υπομονή και επιμονή αλλά για να επιβιώσει ο αθλητισμός της χώρας θα πρέπει να παρθεί μία αξιοκρατική απόφαση η οποία θα προβλέπει το ίδιο τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον ερασιτεχνικό αθλητισμό.

Φανταστείτε να εξαφανιστεί η χλωρίδα του πλανήτη... είναι θέμα χρόνου να αφανιστεί η πανίδα. Δίχως χλωρίδα και πανίδα είναι δύσκολο να επιβιώσει η ανθρωπότητα. Είναι ένα τυχαίο παράδειγμα πως όλα στην καθημερινότητα μας είναι αλυσίδα και ο ένας επηρεάζει τον αλλο. Χωρίς ερασιτεχνικό... δεν μπορεί να υπάρξει επαγγελματικός αθλητισμός!