25/06/2020 | 22:00

Παναγιώτη… για πού το ‘βαλες φίλε μου;

Έχουν περάσει λίγες ώρες από τη στιγμή που έμαθα την τραγική είδηση. Δεν ήθελα και δεν θέλω να το πιστέψω και να το δεχτώ.

Πρώτη μου σκέψη η οικογένειά σου και η Θωμαή.

Ακόμα δεν έχω καταφέρει να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου. Δυσκολεύομαι να γράψω, αλλά θα το κάνω. Σαν ένα τελευταίο γράμμα, κάποια λόγια που θα ήθελα να σου εκφράσω.

Αλλά ρε Παναγιώτη… πού πας;;; Πες μου ότι είναι κακόγουστη φάρσα, ότι θα πάρεις τηλέφωνο και θα μας πεις πώς ήταν κι αυτό μια φάρσα, μια τρέλα από αυτές που σου άρεσαν!

Πες μου πώς δεν κόπηκε τόσο άδικα το νήμα της ζωής σου… Μια ζωής αξιοζήλευτης! Ποδόσφαιρο, βόλτες, επιχειρήσεις. Θρηνούν όλοι όσοι σε γνώρισαν έστω και λίγο Παναγιώτη μου.

Γιατί ήσουν μάγκας. Αυθεντικός. Ό,τι σκεφτόσουν το εξέφραζες.

Ποιος να μου έλεγε πώς πριν μια βδομάδα που συναντηθήκαμε και μας έλεγες με ενθουσιασμό τα σχέδιά σου, πώς θα ήταν η τελευταία φορά που θα σε βλέπαμε;

Πώς το επιτραπέζιο που παίξαμε θα ήταν το τελευταίο…

Έζησες μια ζωή στα άκρα, δε μπήκες ποτέ σου σε καλούπια. Θα έκανες αυτό που ήθελες, ο κόσμος να χαλάσει.

Και τώρα φεύγεις, πας αλλού. Από τώρα ρε Παναγιώτη; Γιατί τόσο νωρίς; Κάτσε να τα πούμε ακόμα λίγο! Δεν είναι η ώρα σου… Πάνω που τα είχες βάλει όλα σε σειρά, φεύγεις…

Έτσι το κάνουν ρε Παναγιώτη…; Πόσα μηνύματα έχω λάβει, πόσος κόσμος από όλη την Ελλάδα έχει ενδιαφερθεί να μάθει…

Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία και τα δάκρυα δε σταματούν να κυλάνε.

Κοίτα πόσος κόσμος σε αγαπάει! Κοίτα πόσοι έχουν αναστατωθεί από την είδηση του χαμού σου… Αδυνατώ να συνειδητοποιήσω τι έχει συμβεί.

Θα μας λείψεις από τα γήπεδα ρε γίγαντα. Αγάπησες τόσο πολύ τη μπάλα και σε αγάπησε κι αυτή. Κι είχες ακόμα τόσα να κάνεις! Τόσα στο μυαλό σου… που όμως σταματούν εδώ.

Ξέρω, ξέρω… Θα παίξεις μπάλα εκεί ψηλά. Θα τους μάθεις ποδόσφαιρο και ψάρεμα… Θα τους εξιστορήσεις μεγάλες βραδιές στα μπουζούκια. Επικές εξόδους.

Θα προσέχεις την οικογένειά σου και τη «Θωμαΐτσα» όπως την αποκαλούσες. Θα δεις από εκεί ψηλά τον πρώτο αγώνα του Α.Σ. Σαντορίνης 2020 και σίγουρα όσοι αγωνιστούν θα σε ψάχνουν στην κερκίδα ή στον πάγκο.

Εκεί που πέρσι αγωνιούσες… θύμωνες, πανηγύριζες, αγχωνόσουν. Τώρα θα έχεις μια πολύ καλή θέση στον παράδεισο να βλέπεις τα ματς…

Δε θα πω αντίο, δε μπορώ να σε αποχαιρετήσω. Θα πω καλή αντάμωση. Να μας κοιτάς από ψηλά και να χαμογελάς… Όπως έκανες πάντα!