Γιώργος Περιάλης: "Πανθηραϊκέ, θα είσαι για πάντα μέσα στην καρδιά μου.."

Η στιγμή που λες αντίο είναι πάντα δύσκολη, ειδικά όταν αυτό που αφήνεις - η ομάδα στην συγκεκριμένη περίπτωση- είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής σου και της καριέρας σου.

Η αλλαγή στα ποδοσφαιρικά πράγματα στην Σαντορίνη, έφερε ένα τέλος στα πράγματα όπως τα ξέραμε, έστω και αν το καινούργιο που δημιουργείται φέρνει αισιοδοξία  για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα.

Ένας παίκτης που έχει γράψει την δική του ιστορία στον Πανθηραϊκό, έκανε μια κατάθεση ψυχής με ανάρτηση του στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, για το όμορφο "ταξίδι" του με την φανέλα του Πανθηραϊκού.

Ο λόγος για τον Γιώργο Περιάλη που συγκινεί με τα γραφόμενα του περιγράφοντας - έχοντας έντονα συναισθηματικό φορτίο-  του στον  Πανθηραϊκό.    

"Ήταν αυτή η στιγμή.. στις 17 Αυγούστου 2015.

 Όταν πάτησα για πρώτη φορά το πόδι μου στο νησί της Σαντορίνης...

Ο λόγος? Η στρογγυλή θεά... Ένας άνθρωπος απλός με περίμενε στο λιμάνι με το αυτοκίνητό του... Με πήρε και ξεκινήσαμε... Ένα γήπεδο σταμάτησε στον δρόμο μας... Βγήκα από το αμάξι και μπήκα στο άδειο γήπεδο... κοιτούσα γύρω μου μέχρι που είδα ένα όνομα γραμμένο κάτω από τις εξέδρες... Α.Ο Πανθηραϊκός...

Χαμογέλασα και συνέχισα προς τα αποδυτήρια... Ήμουν σκεπτικός πολύ και δεν ήμουν σίγουρος αν ήθελα να μείνω σε αυτό το νησί...

Ο ίδιος άνθρωπος με πλησίασε και μου είπε: "Εδώ είναι η θέση σου"... Χαμογέλασα και πάλι όμως μέσα μου πίστευα ότι θα είναι μια μέτρια χρονιά.

 Όταν η χρονιά έφτασε στο τέλος της, είχαμε πετύχει όλους τους στόχους μας.. Κατάκτηση του πρωταθλήματος, κυπέλλου κ άνοδος στην Γ΄ εθνική για πρώτη φορά...

 Ένιωθα τόσο χαρούμενος που αυτός ο άνθρωπος με έπεισε να μείνω στο νησί...

Να γράψω με χρυσά γράμματα το όνομά μου στην ιστορία της ομάδας...

Στο πλοίο της επιστροφής μου το τηλέφωνο μου χτύπησε... Ήταν ο ίδιος πάλι άνθρωπος.. Απαντάω και ακούω τα εξής λόγια: "Εδώ είναι το σπίτι σου...

" Ένα τεράστιο χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό μου!

 Ένιωθα τόσο σημαντικός γι αυτόν τον σύλλογο... ήξερα ότι θα αγωνιστώ για πρώτη φορά μαζί και με την ομάδα αυτή στην Γ΄ εθνική... Και έτσι έγινε... και το πρώτο γκολ της ομάδας σε εθνική κατηγορία έγραψε το δικό μου όνομα...

Μια φωνή από το μεγάφωνο φώναζε το όνομά μου... Ένιωθα τόσο μεγάλη χαρά... Γύρισα και κοίταξα αυτόν τον άνθρωπο εκείνη την στιγμή.. Με κοίταζε κι εκείνος και μου χαμογελούσε...

Πέρασαν 4 χρόνια λοιπόν... και τώρα είμαι εδώ και γράφω το μεγάλο ΑΝΤΙΟ στον Πανθηραϊκό... Στην ομάδα που πόνεσα όσο καμία άλλη. Στην ομάδα που γνώρισα πολύ ξεχωριστούς ανθρώπους και θα τους έχω πάντα μέσα στην καρδιά μου.. Αυτός ο σύλλογος είναι ένα ξεχωριστό βιβλίο για εμένα που θα διηγούμαι στους δικούς μου ανθρώπους...

Πανθηραϊκέ, θα είσαι για πάντα μέσα στην καρδιά μου.."