Ύψιστη τιμή : Για πάντα στον ουρανό του ΣΕΦ η φανέλα του σπουδαίου συριανού αθλητή

Η φαντασμαγορική βραδιά που οργάνωσε η ΚΑΕ Ολυμπιακός προς τιμήν του θρυλικού αρχηγού της ομάδας, ολοκληρώθηκε με την απόσυρση της φανέλας με το όνομά του και τον αριθμό που συνέδεσε μαζί του το μεγαλύτερο μέρος της θητείας του στον Ολυμπιακό.

Βασίλης Σπανούλης, Κώστας Παπανικολάου, Γιώργος Μπαρτζώκας, Γιάννης Σφαιρόπουλος, Μίλαν Τόμιτς και οι αδερφοί Αγγελόπουλοι μίλησαν για τον Πρίντεζη και μοιράστηκαν τα συναισθήματά τους για εκείνον, μεταξύ άλλων.

Μαζί με τις γυναίκες της ζωής του, τη μητέρα του, τη σύζυγό του και την μία του κόρη, ο Πρίντεζης πάτησε το κουμπί της ειδικής κατασκευής για να αποκαλυφθεί η φανέλα του με το «15» και να πάρει τη θέση της δίπλα στο «7» του Βασίλη Σπανούλη.

Ο Γιώργος Πρίντεζης δεν θα μπορούσε να μην πάρει το μικρόφωνο στη μεγάλη του βραδιά και μίλησε φανερά συγκινημένος για τα συναισθήματά του για τον Ολυμπιακό.

Μάλιστα, προσπάθησε να… σπάσει τη συγκίνηση με χιούμορ, λέγοντας αστειευόμενος πως ένιωσε σαν να παρακολουθεί τον επικήδειό του.

Ο άνθρωπος που πήγε στα 15 του στον Ολυμπιακό και έφυγε δις πρωταθλητής Ευρώπης δήλωσε ότι «νιώθω ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης όλων των εποχών χάρη στην αγάπη σας» και κάλεσε τις γυναίκες της ζωής του στο παρκέ για να πατήσουν όλοι μαζί το κουμπί για να ανέβει η φανέλα. 

Οι δηλώσεις του Γιώργου Πρίντεζη :

Νιώθω πάρα πολύ τυχερός, νιώθω πως είναι σαν να παρακολουθώ τον επικήδειό μου (σ.σ. γέλια). Αν μπορούμε να το σπάσουμε λιγάκι. Θυμάμαι την πρώτη φορά που πάτησα το παρκέ, 3/8/2000. Στην πρώτη μου προετοιμασία με τον Ρίβερς, με τον Ράτζα, με τον Τόμιτς. Καθόμουν σε μία γωνία και προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω που βρίσκομαι. Ο κόσμος βλέπει ένα δίωρο. Έχω νιώσει πάρα πολύ έντονα συναισθήματα με όλους αυτούς τους ανθρώπους. Μου μένουν μαζί με την αγάπη περισσότερο από τους τίτλους. Για εμένα οι ανθρώπινες σχέσεις μετρούν περισσότερο απ’ όλα. Δεν περίμενα αυτή τη στιγμή, όχι. Πήγαινα στο σχολείο και πανηγύριζα επειδή φορούσα την φανέλα του Ολυμπιακού.

Μεγάλωσα στην γενιά του ’90. Γαλουχήθηκα με εκείνη την φουρνιά, με τον Τόμιτς, τον Τάρπλεϊ, τον Σιγάλα, τον Ιωαννίδη. Μου έμεινε ο συναισθηματισμός και πάντα ήθελα να μένω εδώ. Δεν ήθελα να φύγω. Είμαι τυχερός γιατί συνεργάστηκα με πολλούς προπονητές και παίκτες. Είχαμε παίκτη που δεν θυμάμαι καν το όνομά του, μου έλεγε ο Πρόεδρος “πρέπει να τον πάρουμε”. Ήθελαν να κάνουν την ομάδα πάλι πρώτη. Θυμάμαι την δίψα τους. Θυμάμαι την συνεργασία με τον κόουτς στη Λάρισα, με είχε βοηθήσει πάρα πολύ.

Τον αγαπάω πάρα πολύ τον Παπανικολάου, είστε τυχεροί που είναι αρχηγός της ομάδας. Σας το λέω με όλη μου την καρδιά. Ο Σπανούλης, ο Μπιλάρας είναι ο αδελφός μου. Είμαι πολύ περήφανος και χαρούμενος, ισχύει ότι με έπρηζε μπασκετικά και εγώ τον απέφευγα, ίσως γι’ αυτό να ταιριάξαμε. Περνούσαμε πάρα πολύ ωραία. Με τον κόουτς Σφαιρόπουλο είχα έρθει πιο κοντά, αγαπάει πάρα πολύ την ομάδα, πετύχαμε πολλά, τρυπούσαμε το ταβάνι μας, πήγαμε σε δύο τελικούς.

Βελτιώθηκα πάρα πολύ μαζί του. Και με τον Τόμιτς, έχουμε περάσει τα πάντα. Τον είχα συμπαίκτη, προπονητή, βοηθό προπονητή, πρόεδρο, πήγαινε και μας έπαιρνε νερά όταν η ομάδα ήταν σε μεταβατικό στάδιο. Αυτός κι αν είναι ψυχάρα. Συγχωρέστε με αν μακρυγορώ. Θα ήμουν χαρούμενος αν ήταν εδώ ο Ντούντα, με πίστεψε και με βοήθησε πάρα πολύ. Πρόσφερε πολλά στον Ολυμπιακό, μακάρι να ήταν μαζί μας τώρα.

Πηγή Cyclades24.gr