Κρήσσα γη! Ο Ηρόδοτος είναι ξανά σε εθνική κατηγορία, επειδή μπόρεσε να αντέξει την ήττα!

Την Μαριάννα Αξιοπούλου την γνωρίσαμε στην Σαντορίνη αγωνιζόμενη με την ομάδα της Αθλητικής Ένωσης  στην Α2 μπάσκετ . Παράλληλα ανακάλυψα ότι είναι μια καταπληκτική "γραφιάς" διαβάζοντας αρθρογραφία της σε διάφορα μέσα .

Έχοντας φάει τα γήπεδα με το κουτάλι και με το χάρισμα της γραφής που διαθέτει περιγράφει κατά τον καλύτερο τρόπο - σε ένα κομμάτι της στο e-magazine της EOK - την επιτυχία της γυνακείας ομάδας του Ηροδότου να βρεθεί στην Α2 μετά την περσινή της απογοήτευση, γιατί όπως χαρακτηριστικά γράφει...«Το νόημα του αθλητισμού δεν είναι μια κακιά στιγμή να ακυρώνει μια προσπάθεια».

Διαβάστε το αξίζει τον κόπο...

"Σε μήνες, δώδεκα. Σε εβδομάδες, 52. Σε μέρες, 365 (+6). Σε ώρες, 8.760 (+144). Σε λεπτά, 525.960 λεπτά (+8.640). Σε δευτερόλεπτα, 31.536.000 (+518.400). Σε ήττες, μία. Σε λέι απ, ένα.

Όλα τα inspirational quotes του κόσμου δε σου φτάνουν εκείνη τη στιγμή. Ακόμα κι αν είναι η ίδια σου η προπονήτρια που έρχεται στο λιμάνι για να βεβαιωθεί ότι είσαι καλά. Ότι αντέχεις. Ότι μπορείς να αντέξεις εκείνο που ορίζεται ως (πρωτ)αθλητισμός: Ότι θα πέσεις. Ότι θα σηκωθείς.

«Το μόνο που μπορούσα να τους πω είναι ότι αυτά συμβαίνουν στον αθλητισμό. Ότι είναι μια στιγμή που πρέπει να μας δυναμώσει και να επιστρέψουμε την επόμενη χρονιά για να πάρουμε την άνοδο».

Στις 26 Ιουνίου του 2022, ο Ηρόδοτος ηττήθηκε. Το κλειστό του Μετς ήταν σχεδόν κατάμεστο, η ζέστη ήταν σχεδόν αφόρητη, το ματς κρίθηκε σχεδόν στις λεπτομέρειες και το αποτέλεσμα ήταν πολύ σχεδόν το επιθυμητό. 50-49, αλλά όχι υπέρ της κρητικής ομάδας. Ένα δευτερόλεπτο, μια στιγμή, ένα χαμένο λέι απ και η Ζωή Καρδαμάκη έμεινε με δάκρυα στα μάτια να κοιτάζει το κενό  ̇και τις παίκτριες του Προμηθέα που πανηγύριζαν την άνοδό τους στην Α2 κατηγορία. «Απογοητευτήκαμε πάρα πολύ. Υπήρχαν κλάματα στα αποδυτήρια… Το ταξίδι πίσω στο Ηράκλειο ήταν ζόρικο. Είχαμε δουλέψει πάρα πολύ μέσα στη σεζόν, ατελείωτες ώρες, ήμασταν το αουτσάιντερ στην Κρήτη και όμως καταφέραμε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Όταν το παιχνίδι με τον Προμηθέα τελείωσε, νιώσαμε ότι ο κόπος μας δεν είχε ανταμειφθεί».

Η Ζωή Καρδαμάκη με το κύπελλο για το πρωτάθλημα Κρήτης.

Θα μπορούσε, αν και δεν το έκανε, να μετράει τις μέρες, τις εβδομάδες, τις ώρες, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα. Στις 2 Ιουλίου η ίδια, το τεχνικό τιμ και ο Ηρόδοτος συνολικά, θα πανηγύριζαν. Στο κλειστό του Μοσχάτου αυτή τη φορά και με αντίπαλο τον Διαγόρα στο τελευταίο ματς.

«Προφανώς και το σκέφτηκα. Μην υπάρξει πάλι μια απρόσμενη ήττα και χαθούν όλα. Θεωρώ ότι ήμασταν λίγο καλύτερες από πέρυσι, λειτούργησε το σύνολο, το καλό κλίμα. Όλοι άξιζαν μια τέτοια νίκη, μια τέτοια επιτυχία. Οι προπονητές μας, η ομάδα, οι μικρότερες που προηγούμενο διάστημα έδιναν πανελλήνιες όμως ήταν στο γήπεδο να μας βοηθήσουν ή μάθαιναν τις βαθμολογίες τους εν μέσω αγώνων και σίγουρα επηρεάστηκαν. Πέρυσι έφυγα με κλάματα. Φέτος έφυγα με άνοδο».

Η Γιασεμή Σαμαντούρα οδήγησε τις παίκτριες της στην επιτυχία.

Επιστροφή, όμως, στη γυναίκα που ενέπνευσε την προσπάθεια και η οποία, όπως το συνηθίζει στην πορεία της, ανέλαβε να χτίσει εκεί όπου μέχρι πρότινος ήταν δυσδιάκριτα ακόμα και τα θεμέλια. Υπήρχαν, αλλά το γυμνό μάτι δε θα τα εντόπιζε. Η Γιασεμή Σαμαντούρα, ανάμεσα σε δεκάδες επιτυχίες, σε πρωταθλήματα και νταμπλ, σε ανόδους και ανοικοδομήσεις ομάδων, βρίσκει ακόμα τη χαρά της δημιουργίας. «Ήταν πολύ μεγάλη η χαρά μιας τέτοιας επιτυχίας σε αυτή τη φάση της ζωής μου», θα πει ξετυλίγοντας και η ίδια το κουβάρι από την περυσινή ήττα μέχρι τη φετινή άνοδο.

«Ένα χαμένο καλάθι και μια κακιά στιγμή δεν μπορούν και δεν πρέπει να επηρεάζουν μια ομάδα με όραμα και στρατηγική. Αντιθέτως, πρέπει να σε δυναμώνουν και να σε βοηθάνε να προσπαθήσεις εκ νέου με προσήλωση στον στόχο. Αυτό πρέπει να συμβαίνει στον υγιή αθλητισμό».

Ο υγιής αθλητισμός ανθίζει στην Αλικαρνασσό και η Γιασεμή Σαμαντούρα αποτελεί κομμάτι του τα προηγούμενα δύο χρόνια. Τον οδήγησε πέρυσι στην κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Κρήτη έπειτα από εννέα χρόνια και φέτος στην επιστροφή σε εθνική κατηγορία έπειτα από οκτώ χρόνια. «Νιώθω μεγάλη χαρά που είμαι μέλος μιας ομάδας με μεγάλη ιστορία στο χώρο του γυναικείου μπάσκετ και σε μια πολύ καλή περίοδο για το σύλλογο. Υπάρχει όραμα, υπάρχει εξαιρετική οργάνωση και κατάλληλοι άνθρωποι με αποφασιστικότητα και δυνατότητες. Ο Ηρόδοτος είναι μια οικογένεια, πλαισιωμένη από ανθρώπους που αγαπάνε πραγματικά το μπάσκετ και την πρόοδο των αθλητριών».

Γη της Επαγγελίας, Κρήσσα γη.

Τι συμβαίνει, λοιπόν, στον Ηρόδοτο; «Θέλουμε να είμαστε ένας σύλλογος πρότυπο για τα δεδομένα της Κρήτης και να παρασύρουμε και τα υπόλοιπα σωματεία να λειτουργήσουν με τον ίδιο τρόπο», θα μας εξηγήσει ο Γιάννης Πρωτογεράκης, πρόεδρος του συλλόγου – ενός συλλόγου που έχει γυμναστή σε κάθε τμήμα, προπονητές ατομικής βελτίωσης, και θα έχει από την επόμενη σεζόν και ειδικό αθλητικό ψυχολόγο. «Θέλαμε να επαναφέρουμε εκείνο που ήταν παλαιά ο Ηρόδοτος. Τότε που έβγαιναν παίκτριες και σπουδαίες ομάδες. Ήταν στόχος μας απ’ όταν αναλάβαμε και το καταφέραμε. Υπήρξε μια απογοήτευση πέρυσι, αλλά η φετινή άνοδος είναι η ανταμοιβή γι’ αυτό που προσπαθούσαμε. Στόχος μας τώρα είναι να φανούμε αντάξιοι της κατηγορίας και σταθερά θέλουμε να ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια. Το πάμε βήμα-βήμα».

Βήμα-βήμα. Όπως μέρα με τη μέρα. Ώρα με την ώρα. Λεπτό με το λεπτό και δευτερόλεπτο με το δευτερόλεπτο. Αν επιμένεις, έρχεται η στιγμή που ο χρόνος είναι σύμμαχός σου! Αρκεί να αντέξεις το ενδιάμεσο…