Ο αστυνομικός-παράδειγμα προς μίμηση στη Σαντορίνη: ”Μαμά, θα κάτσω στο καρεκλάκι όπως είπε ο κύριος αστυνομικός”

Σε μία όχι και τόσο συνηθισμένη κατάθεση ψυχής προχώρησε η πρώην Έπαρχος Σαντορίνης κα. Θεώνη Λειβαδάρου. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι κάποιος θα δέχεται κλήση για κάποια παράβαση, θα  ζητούσε συγνώμη, θα εκτιμούσε την προσπάθεια του αστυνομικού, θα χαιρόταν για την έκβαση της υπόθεσης και θα έβγαζε και ευχαριστήριο και συγχαρητήρια ανακοίνωση προς την Ελληνική Αστυνομία. 

Ναι καλά ακούτε, δεν πρόκειται για κάποιο σήριαλ του Νίκου Φώσκολου, αλλά για πραγματική ιστορία με πρωταγωνιστές την οικογένεια Λειβαδάρου-Λιγνου. Ιδιαίτερα γνωστή και αγαπητή οικογένεια στη Σαντορίνη, εξαιρετικοί άνθρωποι και επιχειρηματίες. 

Κι όμως το επάγγελμα του αστυνομικού είναι αρκετά παρεξηγημένο και αρκετες φορές έχουν κριθεί για την στάση τους οι αστυνομικοί. Παρόλα αυτά εδώ η Ελληνική αστυνομία κάνει σωστά την δουλειά της και της αξίζουν συγχαρητήρια και οχι γιατί απλά εφαρμόζει τους νόμους και τιμωρεί τους παραβάτες, αλλά γιατί με τόσο όμορφο τρόπο, πέρασε στο μικρό μεν αλλά με μυαλό σφουγγάρι δε, το πως θα πρέπει να είναι στο αμάξι οταν οδηγούν οι γονείς. 

Αξίζουν συγχαρητήρια τόσο στους αστυνομικούς όσο στην υποδιεύθυνση Θήρας για τον τρόπου που λειτουργεί και για το πως αντιμετωπίζει τα περιστατικά.

Δείτε την ανάρτηση...

Σε ένα νησί όπως και σε πολλά άλλα νησιά που πάσχει και ποναει στις διοικητικές δομές του, που οι περισσότερες υπηρεσίες είναι υποστελεχωμένες, που κάποιες φορές απαρτίζονται από ανθρώπους αμαθείς, που κάποιες άλλες τους μεθάει η εξουσία και η έπαρση συνέβη κάτι το πολύ όμορφο.

Ευτυχώς σε αυτή τη δύσκολη, περίεργη εποχή που οι αξίες και οι άνθρωποι αλλοιώνονται υπάρχουν και οι άνθρωποι που γίνονται παράδειγμα προς μίμηση, που τιμούν το λειτούργημα τους, που σέβονται τον συνάνθρωπο τους, που γίνονται δάσκαλοι για τα παιδιά μας!

Συγχαρητήρια στον Αστυνομικό Σίμο Ζολωτα.

Εχτές λοιπόν, σε έναν τυπικό έλεγχο της αστυνομίας, μας σταμάτησαν και ο ένας από τους δυο γιούς μου δεν καθόταν στο παιδικό καθισματακι,(μέγα λάθος μου) αλλά με ζώνη στο κάθισμα.

Ο αστυνομικός, αφού πρώτα ζήτησε την άδεια από τον σύζυγο μου , πλησίασε τον μικρό και με τον πιο όμορφο και γεμάτο αγάπη και κατανόηση τρόπο, του εξήγησε για ποιο λόγο δεν είναι ασφαλής παρά μόνο στο ειδικό κάθισμα του. Αφού μας έκοψε την σχετική κλήση, απομακρυνθήκαμε και συνεχίσαμε την διαδρομή μας.

Σήμερα λοιπών το πρωί, και ενώ μπαίναμε στο αυτοκίνητο για να πάμε σχολείο, μου λέει ο γιος μου: μαμά, θα κάτσω στο καρεκλάκι μου σήμερα, όπως μου είπε ο κύριος αστυνομικός!

Αυτό ήταν λοιπόν!

Ένοιωσα τόση συγκίνηση, τόση χαρά!

Ένας άνθρωπος που δεν μας γνωρίζει, και πιθανότατα δεν θα μας ξαναδεί, που θα μπορούσε με ύφος να μας φερθεί άσχημα ή και να μην ασχοληθεί καθόλου, αυτός ο άνθρωπος μίλησε τόσο όμορφα και με νόημα στο παιδί μου! Πολύ σημαντικό για την ασφάλεια του, που δυστυχώς πολλές φορές από αμέλεια χωρίς να σκεφτούμε αυτή τη στιγμή τη σοβαρότητα του θέματος δεν επιμένουμε στα παιδιά μας να καθίσουν στο καθισματάκι.

Νιώθω λοιπόν βαθειά υποχρέωση απέναντι του και απέναντι σε όλο το Σώμα, να αναφέρω αυτό το περιστατικό ώστε και κάποιες προκαταλήψεις να γκρεμίσουμε, αλλά και να εμπνεύσουμε άλλους νέους συναδέλφους του να ακολουθήσουν το παράδειγμα του και να γίνουν και αυτοί παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγή...

Με Σεβασμό,

Ηλίας Θεώνη

Cyclades24