Φοιτητική στέγη: Λιγότερα σπίτια με πανάκριβα ενοίκια – Σε αδιέξοδο γονείς και φοιτητές

Μάλιστα, την κατάσταση αυτή ενισχύει και το γεγονός ότι οι προσφερόμενες φοιτητικές εστίες των πανεπιστημίων είτε δεν μπορούν να καλύψουν τη ζήτηση είτε δεν είναι σε καλή κατάσταση, αποτρέποντας ακόμα και όσους δικαιούνται στέγη να τις προτιμήσουν.

Τα στοιχεία της αγοράς δείχνουν ότι σαφώς λιγότερα φοιτητικά διαμερίσματα που βρίσκονται διαθέσιμα στην αγορά έχουν τραβήξει ψηλά τα ενοίκια, ενώ οδηγούν πλέον στη συγκατοίκηση αρκετούς νέους που άλλοτε δεν θα το σκέφτονταν. Σύμφωνα με στοιχεία, οι μεγαλύτερες αυξήσεις εντοπίζονται στις κατοικίες 30-45 τ.μ., που αποτελούν και την κυριότερη επιλογή των φοιτητών, καθώς μεγάλο απόθεμα κατοικιών μετατράπηκε τα προηγούμενα χρόνια σε βραχυχρόνιας μίσθωσης.

Παράλληλα, η απουσία νέων κατασκευών σε προσιτό επίπεδο,τόσο τιμών ενοικίασης όσο και τετραγωνικών, φαίνεται να επιδρά επίσης αρνητικά στην προσφορά και να περιορίζει ακόμα περισσότερο τις επιλογές, καθιστώντας την ανεύρεση φοιτητικής κατοικίας «κυνήγι χαμένου θησαυρού». Το ποσοστό της αύξησης των μισθωμάτων φοιτητικής κατοικίας μέσα σε 10 χρόνια 2015-2025 αυξήθηκε σε 110%, με τα εισοδήματα των νοικοκυριών να έχουν κινηθεί σε αντίθετη κατεύθυνση και πολλές οικογένειες να αδυνατούν να καλύψουν τα έξοδα των σπουδών των παιδιών τους σε άλλη πόλη, και αυτό παρά την επιδότηση για τη στέγαση των φοιτητών.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, στην Αθήνα η αγορά φοιτητικής κατοικίας στο κέντρο της πόλης συνεχίζει να κινείται ανοδικά, με τα ζητούμενα μισθώματα να καταγράφουν μέση ετήσια αύξηση περίπου 6,9% σε σχέση με το 2025. Μάλιστα, οι άνθρωποι της αγοράς σημειώνουν ότι σχεδόν το σύνολο των διαθέσιμων ακινήτων έως 50 τ.μ. ενοικιάζεται σε τιμές άνω των 550 ευρώ τον μήνα και ανεξάρτητα από το επίπεδο ανακαίνισης των ακινήτων, η εύρεση οικονομικής φοιτητικής κατοικίας στο κέντρο της Αθήνας αποτελεί πλέον ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση.

Ωστόσο, και εκτός κέντρου οι τιμές έχουν ξεφύγει. Aνάλογη η εικόνα και στη Θεσσαλονίκη, με μια μέση φοιτητική κατοικία σε όροφο να ξεπερνά τα 450 ευρώ όπως και στο κέντρο της Πάτρας, ενώ σε τουριστικές περιοχές όπως η Κρήτη, η διαπραγμάτευση μεταξύ ιδιοκτητών και ενοικιαστών γίνεται για ενοικίαση το πολύ έως το τέλος της εξεταστικής περιόδου και όχι για μίσθωση όλους τους μήνες του έτους.

Επιπλέον, σε αρκετές περιπτώσεις σε όλη τη χώρα τα ακίνητα αν και ανακαινισμένα δεν διαθέτουν σταθερή θέρμανση. Αν προσθέσει κανείς και τα κόστη των κοινοχρήστων και φως, νερό και τηλέφωνο-Ιντερνετ το τελικό μηναίο ποσό για τη οιτητική κατοικία γίνεται σημαντικά υψηλό.

Την ίδια ώρα, η εικόνα αυτή της αγοράς με τη σημαντική έλλειψη νέων φοιτητικών κατοικιών οδήγησε στη δημιουργία μιας νέας αγοράς και στην Ελλάδα, αυτή των ιδιωτικών φοιτητικών κατοικιών. Ετσι, εταιρείες ακινήτων ή μεμονωμένοι κατασκευαστές δημιουργήσουν νέες κατοικίες στα πρότυπα ιδιωτικών φοιτητικών εστιών ή ανακαινίζουν παλαιά ακίνητα μεταμορφώνοντας τα σε σύγχρονα διαμερίσματα. Οι ιδιωτικές φοιτητικές κατοικίες λειτουργούν στη λογική του «all inclusive» παροχής για τους ενοικιαστές, όπου τα πλεονεκτήματά της σε σύγκριση με τα τυπικά φοιτητικά διαμερίσματα είναι ότι στην τιμή συμπεριλαμβάνονται όλες οι υπηρεσίες και λογαριασμοί (όπως καθαρισμός, φύλαξη, ρεύμα, νερό, θέρμανση, internet και χρήση κοινόχρηστων χώρων), ενώ είναι φυλασσόμενες (σύστημα εισόδου με κάρτα, κάμερες, φύλαξη με επιπλωμένα δωμάτια, κοντά στα πανεπιστήμια σχολών ή πολύ κοντά σε μέσα μαζικής μεταφοράς.

Τα ενοίκια στις ιδιωτικές φοιτητικές εστίας είναι κατά μέσο όρο 20% υψηλότερα από τα τυπικά φοιτητικά διαμερίσματα, καθώς περιλαμβάνουν και τις όποιες παροχές (π.χ.επίπλωση, φύλαξη και wifi).